Blijven bewegen. Dat is wel zo'n beetje de rode draad. Zowel lichamelijk als geestelijk. Als je te lang niet beweegt, dan ga je vast zitten. Misschien is het daarom wel dat ik fietsen zo leuk vind. Je beweegt. Niet alleen de spieren, maar ook door het landschap. En ondertussen heb je ook nog tijd voor wat overpeinzingen. Ook dit jaar heb ik weer veel mooie en verschillende tochten gemaakt. Op de zondagochtenden met de Heeren, in de Franse Alpen op eindeloze hellingen, in mijn eentje naar Drenthe en Zeeland. Je zoekt een weg die bij je past in het steeds veranderende landschap. Het lijkt potdomme de echte wereld wel. Of, nog erger, het parallelle universum van de social media. En ondertussen glijdt de weg weg onder je wielen, verstrijkt de tijd en komt de horizon steeds dichterbij. Blijven bewegen, en om je heen kijken. Zo werd het vanzelf eind 2019. Ik ben van plan om ook in 2020 weer veel mooie tochten te gaan maken. Fijne feestdagen en goede reis in 2020!